Stage bemiddeling tussen stagiaire en werkgever

In het regeerakkoord van het kabinet Balkende IV is vastgelegd dat jongeren tussen de 15 en 17 jaar tijdens hun schooltijd gedurende drie maanden een maatschappelijk stage moeten volgen om de samenleving beter te leren kennen. Een maatschappelijke stage is op zich geen nieuw fenomeen. Veel scholen nemen die al op in hun onderwijsprogramma.

Nieuw in de kabinetsplannen is het verplichte karakter van de stage. Typische organisaties waar middelbare schoolleerlingen maatschappelijk stages lopen zijn vrijwilligersorganisaties als het Rode Kruis, sportclubs, verzorgingstehuizen en dierenasiels.

Ik, Gijs Bodenstaff (commercieel directeur Stageplaza.nl), vind het een geweldig initiatief. En dat zeg ik niet omdat ik mijn brood verdien met stagebemiddeling. Waar vroeger de dienstplicht bijdroeg aan het besef voor normen en waarden en de discipline van jonge volwassenen, zij het alleen de mannen, bestaat er nu geen enkele vorm van (sociale) dienstplicht meer. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat dat in negatieve zin bijdraagt aan de ontwikkeling van de maatschappij, die vergeleken met enkele decennia geleden toch wat verloederd is. Een maatschappelijke stage lijkt mij dan ook heel positief voor de ontwikkeling van scholieren. Bovendien kan het ze helpen bij de beantwoording van de vraag wat ze willen gaan doen als ze van school afkomen.

De uitvoering van dit plan zal wel op een aantal moeilijkheden stuiten. Neem alleen al de gigantische hoeveelheden stagiairs die het vrijwilligerswerk gaan overspoelen. In het schooljaar 2005/2006 zaten er 309.000 leerlingen in de derde, vierde en vijfde klas van het voortgezet onderwijs. Die moeten allemaal op stage. Voor grote, goed georganiseerde organisaties als het Rode Kruis, die gewend zijn met veel vrijwilligers te werken, zal het weinig uitmaken of er nu twee of twintig extra paar handen komen helpen. Maar een klein dierenasiel of een bejaardentehuis dat nog nooit een scholier van dichtbij heeft gezien zal zich geen raad weten met alle aanmeldingen.


Wil dit nu zeggen dat het plan niet of slecht uitvoerbaar is? Ja, tenzij overheid, onderwijs, maatschappelijke instellingen én professionele stagebemiddelaars de handen ineen slaan om de genoemde problemen vóór te zijn. Om te beginnen moet de stagebemiddeling in handen komen van professionele organisaties op dat gebied, die de schoolorganisaties moeten ontlasten. Kort en goed: er moet een portal op internet gecreëerd worden waar vraag en aanbod samenkomen.

Ten tweede moeten de vrijwilligersorganisaties goed voorbereid worden op wat hun te wachten staat. Ook hier kunnen professionele stagebemiddelaars een rol spelen.
Tenslotte moeten de leerlingen in een vroeg stadium voorgelicht worden over de stage, om zoveel mogelijk weerstand weg te nemen. Je kunt daarbij denken aan een leuke verpakking, bijvoorbeeld televisieprogramma’s op bij jongeren populaire zenders als TMF. Zo’n programma kan dan bijvoorbeeld een competitie uitschrijven waar prijzen mee te winnen vallen. Op die manier betrek je ook die leerlingen erbij die weinig zin in een maatschappelijke stage hebben, omdat ze er niks mee verdienen. Het is van groot belang de jongeren te doen inzien, op welke manier dan ook, dat de stage die ze gaan lopen niet alleen belangrijk is voor hun eigen ontwikkeling, maar ook voor die van de maatschappij.

Wanneer de samenwerkende partijen zich terdege rekenschap geven van de mogelijke struikelblokken, dan heeft dit beleidsplan zeker kans van slagen. De samenleving zal dan jaarlijks verrijkt worden met honderdduizenden jongeren die kennis en inzichten hebben opgedaan waar zij, én de Nederlandse maatschappij, profijt van zullen trekken.